Zorgleefplanwijzer.nl
Postbus 8212
3503 RE UTRECHT
Telefoon: (030) 291 90 50
> e-mail
![]()

vrijdag 26 november 2010 16:48
In veel verpleeghuizen kijken medewerkers naar familieparticipatie als de manier waarop familieleden hun naaste verzorgen en vertegenwoordigen. Uit onderzoek blijkt dat de inbreng en betrokkenheid van familieleden veel rijker is.
Het vlugschrift 'Het Familiteam' van Vilans geeft de meest opmerkelijke bevindingen over familieparticipatie weer en laat zien waar je als zorginstelling en/of verpleeghuis je voordeel uit kan halen.
Vaak beschouwen medewerkers de centrale mantelzorger of de eerste contactpersoon als dé familie. Die krijgt dan de uitnodiging om samen met de zorgverleners het zorg(leef)plan te bespreken. Of voert tussentijdse gesprekken met de Eerst Verantwoordelijke Verzorgende (EVV). Die blik is te beperkt. In de praktijk blijkt dat familieleden de taken onderling verdelen: ze dragen allemaal hun steentje bij. In meer of meerder mate. Ook blijkt dat die taakverdeling zich niet alleen beperkt tot de bewoner. Soms helpen ze elkaar buiten het verpleeghuis om.
Participeren is voor sommige familieleden dus niet zozeer dat ze hun naaste in het verpleeghuis verzorgen, maar ze maken het mogelijk dat andere familieleden dat wel kunnen doen. Projectleider van Familieparticipatie bij Vilans, Theo Royers, legt uit: ‘Ook al zien de verzorgenden op de afdeling maar één of twee familieleden, dan wil dat niet zeggen dat er niet veel meer familie bij betrokken is. Mensen onderschatten dit en er zit dus bij de familie vaak veel meer potentie om aan te boren, waar verzorgings- en verpleeghuizen gebruik van kunnen maken.'
Met het lezen van dit vlugschrift worden professionals zich wellicht bewust dat er achter een enkele mantelzorger een heel systeem zit. ‘Als zorgorganisatie kun je hier je profijt uit trekken...., aldus Theo Royers. Hij noemt twee voorbeelden: ‘In een kleinschalige woonvoorziening kookt een schoonzoon een dag in de week samen met enkele bewoners. En een zorgmanager van een verpleeghuis vertelde me dat zij regelmatig een beroep op kleinkinderen en achterkleinkinderen doet om bijvoorbeeld een wandelingetje te maken. Dan blijkt dat kleinkinderen nauwelijks beseffen dat ze voor hun oma of opa van grote waarde zijn.'
0 Reacties